درمان غیرجراحی اختلال نعوظ
اختلال نعوظ یکی از مشکلات رایج در میان آقایان است که می تواند تاثیر زیادی بر زندگی و اعتمادبه نفس آن ها بگذارد. بسیاری از افراد تصور می کنند که تنها راه درمان این مشکل، جراحی است، درحالی که روش های غیرجراحی زیادی وجود دارند که می توانند به بهبود عملکرد جنسی کمک کنند. تغییر سبک زندگی، مصرف داروهای مخصوص، روش های درمانی مانند تزریق وکیوم تراپی و حتی مشاوره پزشکی از جمله راهکارهایی هستند که می توانند بدون نیاز به جراحی، این مشکل را کنترل کنند.
داروهای مؤثر در درمان اختلال نعوظ
درمان های دارویی متعددی برای بهبود این وضعیت وجود دارند که می توانند عملکرد جنسی را بهتر کنند. در ادامه، برخی از داروهای مؤثر در درمان اختلال نعوظ را معرفی می کنیم:
داروهای مهارکننده فسفودی استراز نوع 5
این دسته از داروها رایج ترین درمان برای اختلال نعوظ هستند و به بهبود جریان خون به آلت تناسلی کمک می کنند. مهم ترین داروهای این گروه عبارتند از:
- سیلدنافیل: یکی از شناخته شده ترین داروها برای درمان اختلال نعوظ است که با افزایش جریان خون به آلت تناسلی، به نعوظ کمک می کند.
- تادالافیل: این دارو می تواند اثرات طولانی تری داشته باشد و به مدت ۲۴ تا ۳۶ ساعت ادامه پیدا کند، به طوری که امکان نعوظ طبیعی را در طول روزهای مختلف ایجاد کند.
- وردنافیل: مشابه سیلدنافیل است، اما اثرات جانبی متفاوتی در افراد مختلف می تواند داشته باشد.
- آوانافیل: این دارو نسبت به دیگر داروها سریع تر عمل می کند و به طور معمول ۱۵ تا ۳۰ دقیقه پس از مصرف موثر است.
داروهای تزریقی به آلت تناسلی
اگر داروهای خوراکی موثر نباشند، پزشک ممکن است داروهای تزریقی را برای بهبود نعوظ تجویز کند. این داروها معمولاً به طور مستقیم به بافت آلت تناسلی تزریق می شوند و می توانند باعث گشاد شدن رگ ها و افزایش جریان خون شوند. از جمله این داروها:
- پروستاگلاندین: این دارو معمولاً با تزریق به آلت تناسلی باعث نعوظ می شود.
- پاپاورین: یک داروی تزریقی که به گشاد شدن عروق کمک می کند و می تواند نعوظ را در بیماران مبتلا به اختلال نعوظ ایجاد کند.
داروهای درمانی موضعی
برای برخی از بیماران، داروهای موضعی نیز ممکن است مفید باشند. این داروها به صورت کرم یا ژل به آلت تناسلی مالیده می شوند و به افزایش جریان خون و بهبود نعوظ کمک می کنند. از جمله داروهای موضعی، ژل آلبوپروستادیل است که برای تحریک جریان خون به آلت تناسلی استفاده می شود و به طور معمول به صورت کرم یا ژل به ناحیه مورد نظر مالیده می شود.
هورمون درمانی
اختلال نعوظ در برخی از مردان ممکن است به دلیل مشکلات هورمونی مانند کمبود تستوسترون باشد. در این صورت، تجویز هورمون تستوسترون می تواند مفید باشد. درمان با تستوسترون معمولاً به صورت تزریق، ژل یا پچ به بیمار داده می شود.
مکمل های غذایی و گیاهی
برخی از مکمل ها و گیاهان دارویی می توانند به درمان اختلال نعوظ کمک کنند. البته باید توجه داشت که مصرف این مکمل ها باید تحت نظر پزشک باشد. از جمله این مواد عبارتند از:
- یهنج: یک گیاه دارویی که ممکن است به تحریک جریان خون کمک کند.
- جینسینگ: این گیاه برای تقویت انرژی و بهبود عملکرد جنسی به کار می رود و برخی از تحقیقات نشان داده اند که ممکن است به بهبود نعوظ کمک کند.
- ال-آرژینین: یک آمینواسید که می تواند به گشاد شدن عروق و بهبود جریان خون کمک کند.
وکیوم تراپی
وکیوم تراپی یکی از روش های غیرجراحی و مؤثر برای درمان اختلال نعوظ است که از دستگاهی مخصوص به نام پمپ وکیوم استفاده می کند. این دستگاه با ایجاد فشار منفی (وکیوم) در ناحیه تناسلی، خون را به آلت تناسلی می کشد و باعث نعوظ می شود. این روش معمولاً برای افرادی که داروها برایشان مؤثر نبوده یا نمی خواهند از درمان های دارویی استفاده کنند، مناسب است. استفاده از پمپ وکیوم معمولاً قبل از فعالیت جنسی انجام می شود و نیازی به دارو یا جراحی ندارد. در برخی موارد، از یک حلقه پلاستیکی در پایه آلت برای حفظ نعوظ به مدت طولانی تر استفاده می شود.
برخی از مزایای وکیوم تراپی عبارتند از:
- غیرتهاجمی بودن: وکیوم تراپی یک روش غیرجراحی است که بدون نیاز به عمل جراحی و تنها با استفاده از دستگاه، می تواند به بهبود نعوظ کمک کند.
- مؤثر بودن در موارد مختلف: این درمان می تواند برای افراد مبتلا به اختلال نعوظ ناشی از مشکلات عصبی، دیابت، جراحی پروستات و سایر مشکلات مشابه مفید باشد.
- عدم وابستگی به دارو: در صورتی که بیمار نتواند از داروهای خوراکی مانند سیلدنافیل استفاده کند، وکیوم تراپی یک گزینه مناسب و مؤثر است.
محدودیت ها و عوارض جانبی وکیوم تراپی عبارتند از:
- استفاده پیچیده: برای برخی از افراد، استفاده از دستگاه وکیوم می تواند دشوار و زمان بر باشد.
- احساس درد یا ناراحتی: گاهی اوقات ممکن است استفاده از حلقه الاستیکی که در پایه آلت تناسلی قرار می گیرد، باعث احساس ناراحتی یا درد شود.
- خطر کبودی: در صورت ایجاد فشار زیاد، ممکن است کبودی در ناحیه آلت تناسلی رخ دهد که معمولاً موقتی است، اما باید از فشار بیش از حد پرهیز کرد.
استفاده از تکنیک های فیزیوتراپی و ورزش درمانی
تکنیک های فیزیوتراپی و ورزش درمانی، معمولاً به تقویت عضلات کف لگن و بهبود جریان خون در ناحیه تناسلی می پردازند. یکی از مهم ترین تکنیک ها تمرینات کگل است. این تمرینات به تقویت عضلات کف لگن کمک می کنند که می تواند به حفظ نعوظ و بهبود عملکرد جنسی کمک کند. انجام این تمرینات به ویژه برای مردانی که به دلیل ضعف عضلات کف لگن دچار اختلال نعوظ شده اند، بسیار مؤثر است. همچنین، ورزش های عمومی مانند پیاده روی، دویدن و شنا می توانند به بهبود جریان خون در بدن و تقویت سیستم قلبی عروقی کمک کنند. گردش خون بهتر در ناحیه تناسلی به عملکرد نعوظ کمک کرده و در بسیاری از موارد می تواند موجب بهبود اختلال نعوظ شود.
مراجعه به پزشک برای درمان های غیرجراحی برای اختلال نعوظ
برای درمان اختلال نعوظ بدون نیاز به جراحی، مراجعه به پزشک متخصص اولین قدم مهم است تا بتوانید بهترین روش درمانی را دریافت کنید. دکتر سید حمیدرضا آرزه گر، متخصص اورولوژی با تجربه، با استفاده از دانش و تکنولوژی های روز، درمان های غیرجراحی مختلفی را برای بهبود عملکرد جنسی بیماران ارائه می دهند. ایشان پس از بررسی کامل وضعیت بیمار و انجام آزمایش های لازم، روش های مختلفی مانند مصرف دارو، تغییرات در سبک زندگی، درمان های هورمونی و دیگر روش های درمانی را به بیمار پیشنهاد می کنند. برای مشاوره و دریافت نوبت، می توانید از طریق راه های ارتباطی موجود در سایت دکتر آرزه گر اقدام کرده و وقت مشاوره خود را با ایشان تنظیم کنید.
