عفونت ادراری در مردان
باکتریهای خاص، موجب ایجاد عفونت در مجاری ادراری میشوند، که میتوانند از کلیهها، حالب، مثانه یا مجاری ادراری (UTIs) نشات بگیرند. عفونت مجاری ادراری به ویژه در زنان بسیار رایج است و در کودکان، افراد مسن، و افراد مبتلا به دیابت نیز انتشار یافته است. در مقابل، احتمال ابتلا به این نوع عفونت در مردان به شدت کاهش یافته است. این امر به دلیل طولانیتر بودن مجرای ادرار مردان است که مانع ورود و عبور باکتریها به مثانه میشود. با افزایش سن، خصوصاً بالاتر از ۵۰ سال، احتمال ابتلا به عفونت مجاری ادراری در مردان افزایش مییابد. در صورت عدم درمان عفونت ادراری و پیشروی بیماری، کلیهها ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند و به وقوع پیلونفریت بپیوندد.
عفونت ادراری در مردان چیست؟
وقتی باکتری از طریق مجرای ادراری به مجاری ادراری نفوذ میکند، فرد ممکن است به عفونت ادراری مبتلا شود. با توجه به طول بیشتر مجرای ادراری در آقایان نسبت به خانمها، احتمال ابتلا به عفونت ادراری در آقایان کمتر است و شیوع این نوع عفونت نیز کمتر از زنان است.
تخمین زده شده است که حدود ۳٪ از آقایان به عفونت مجاری ادراری مبتلا میشوند و بیشتر آقایان هرگز با این نوع عفونت مواجه نمیشوند.
عفونت ادراری در مردان و زنان ناشی از ورود باکتری به مجاری ادراری رخ میدهد و با گذشت زمان، خطر ابتلا به این نوع عفونت افزایش مییابد. در افراد مسن مرد، اغلب عفونت ادراری به دلیل باکتری اشریشیا کلای ایجاد میشود. همچنین، ممکن است در برخی موارد، بیماریهای مقاربتی نیز باعث ایجاد عفونت ادراری در آقایان شوند.
علائم عفونت ادراری در مردان
علائم اصلی عفونت ادراری در مردان عبارتند از:
• درد هنگام تخلیه ادرار
• تکرار ادرار
• حضور خون در ادرار
• ادرار کدر و بوی نامطبوع
• در موارد ابتلا به عفونت پیچیده، تب و لرز، تهوع و درد در ناحیه کمر دیده میشود که نشاندهنده گسترش عفونت به کلیهها میباشد.
در صورت وجود عوامل زیر خطر ابتلا به عفونت ادراری افزایش مییابد:
• دیابت
• سنگ کلیه
• بزرگی پروستات
• تنگی مجرای ادرار و دیگر مشکلات مرتبط.
در صورت وجود هر یک از این علائم یا عوامل خطر، توصیه میشود به پزشک مراجعه و با تشخیص دقیق، درمان مناسب را شروع کنید.
تشخیص عفونت ادراری در مردان چطور است؟
عفونت ادراری در آقایان به طور معمول جدی گرفته میشود و بررسیها از ابتدا آغاز میشوند. پس از تشخیص بالینی عفونت ادراری در آقایان، در مرحله اول علائمی همچون تب و لرز، تهوع، استفراغ و درد در ناحیه پهلو برای بررسی احتمال عفونت کلیه نیز مورد بررسی قرار میگیرد. سپس بررسیهای گستردهتر جهت تشخیص نوع باکتری و بیماریهای زمینهای آغاز میشود. بررسیهای لازم برای تشخیص عفونت ادراری در آقایان شامل موارد زیر است:
• توشه رکتال (TR): در صورت وجود درد در لگن یا پرینه به همراه علائم عفونت ادراری، انجام توشه رکتال جهت بررسی عفونت پروستات با احتیاط انجام میشود. عفونت پروستات اغلب در افراد با بزرگی پروستات و اختلالات ساختاری دیده میشود و نیاز به درمان آنتیبیوتیک جدی تر و طولانیتر دارد.
• بررسی عفونتهای مقاربتی همزمان: بررسی اورتریت یا التهاب مجرای ادراری در مردهای جنسیفعال توصیه میشود. اغلب با مشاهده ترشحات غیرطبیعی از مجرای تناسلی، تشخیص داده میشود.
• آزمایش و کشت ادرار: شمارش بیش از ۱۰ گلبول سفید در ادرار، تشخیص عفونت ادراری در آقایان را ممکن میسازد. همچنین کشت ادرار به تعیین نوع دقیق باکتری و آنتیبیوتیک مؤثر بر آن کمک میکند.
• بررسیهای اورولوژیک: در صورت تکرار عفونتهای ادراری، به ویژه در مردهای میانسال و مسن، بررسیهای اورولوژیک مانند اندازهگیری پروستات (BPH) و بررسی بیماریهای انسدادی و ساختاری سیستم ادراری مفید است.
تشخیص دقیق و شروع سریع درمان عفونت ادراری در آقایان نقش مهمی در پیشگیری از گسترش عفونت به کلیهها ایفا میکند. در صورت شک به وجود عفونت در کلیهها، ممکن است از روشهای تصویربرداری مانند سونوگرافی و CT Scan برای بررسی عوارض عفونت ادراری در آقایان استفاده شود.
درمان عفونت ادراری در مردان
اگرچه عفونت ادراری در مردان اغلب به عنوان نوع پیچیده در نظر گرفته میشود، اما در موارد خفیف در مردهای جوان و سالم، ممکن است به عنوان عفونت غیرپیچیده نیز در نظر گرفته شود و همانند عفونت ادراری در زنان، قابل درمان باشد. داروهای رایج و مؤثر برای درمان عفونت ادراری در مردان عبارتند از:
• نیتروفورانتوئین (Nitrofurantoin): اغلب از قرصهای ۱۰۰ میلیگرمی آن دو بار در روز برای درمان عفونت ادراری استفاده میشود.
• کوتریموکسازول (Cotrimoxazole): از قرصهای ۱۶۰/۸۰۰ میلیگرمی آن دو بار در روز برای درمان عفونت ادراری در آقایان استفاده میشود.
• فسفومایسین (Fosfomycin): اغلب پودرهای ۳ گرمی آن به صورت تک دوز مصرف میشوند و در آب حل شده و میل میشود.
• سیپروفلوکساسین (Ciprofloxacin): در موارد شدیدتر عفونت ادراری در آقایان و در صورت شک به درگیری همزمان پروستات، از قرصهای سیپروفلوکساسین ۵۰۰ یکبار در ۱۲ ساعت استفاده میشود.
• لووفلوکساسین (Levofloxacin): همانند سیپروفلوکساسین، در موارد شدیدتر عفونتهای ادراری در آقایان از قرصهای ۷۵۰ میلیگرمی آن یکبار در روز استفاده میشود.
• سفکسیم (Cefixime): در صورت حساسیت یا مقاومت به داروهای دیگر، از این دارو استفاده میشود. اغلب قرصهای ۴۰۰ میلیگرمی آن یکبار در روز تجویز میشوند.
• آموکسی سیلین (Amoxicillin): با توجه به مقاومت بالا نسبت به این دارو، امروزه کمتر برای درمان عفونت ادراری استفاده میشود. در صورت تجویز توسط پزشک، اغلب به صورت قرصهای ۵۰۰ میلیگرمی یکبار در ۸ ساعت مصرف میشود.
در صورت دریافت هر یک از آنتیبیوتیکهای فوق طی ۳ ماه گذشته، باید از یکی دیگر از آنتیبیوتیکهای ذکر شده برای درمان عفونت ادراری در آقایان استفاده گردد. به جز فسفومایسین که تک دوز استفاده میشود، سایر آنتیبیوتیکها برای ۵ الی ۷ روز تحت نظر پزشک برای درمان عفونت ادراری در آقایان تجویز میشوند. در صورت عدم بهبود علائم ادراری طی ۴۸ الی ۷۲ ساعت پس از شروع درمان آنتیبیوتیکی، باید درمان عفونت ادراری با آنتیبیوتیکهای تزریقی در آقایان مدنظر قرار گیرد. استفاده از آنتیبیوتیکهای قوی تر برای عفونت ادراری در مردان ممکن است باعث افزایش احتمال مقاومت آنتیبیوتیکی شود.
بهترین دکتر درمان عفونت ادراری در مردان
هرگونه تعلل در مراجعه به پزشک می تواند پروسه عفونت اداراری شما را دشوار تر کند. قطعا داشتن یک پزشک و جراح با تجربه در زمینه عمل های مخصوص مردان خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه آن راحت کند. شما برای مشاوره در زمینه بیماری های مربوط به عفونت ادراری می توانید به دکتر سید حمیدرضا آرزه گر متخصص اورولوژی و جراح و متخصص کلیه مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین متدهای روز دنیا به درمان متقاضیان خود می پردازند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با مشکلات مربوط به عفونت ادراری می توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای انجام درمان های مختلف هستید یا خیر.
