درمان کجی آلت تناسلی

درمان کجی آلت تناسلی
آنچه می خوانید...

مقدمه و اهمیت درمان کجی آلت تناسلی

درمان کجی آلت تناسلی – کجی آلت تناسلی یکی از مشکلات شایع در بین برخی آقایان است که می‌تواند هم مادرزادی باشد و هم اکتسابی. این وضعیت باعث می‌شود فرد در حین رابطه جنسی و نعوظ با درد و اختلال مواجه شود و کیفیت رابطه جنسی کاهش پیدا کند.

با پیشرفت روش‌های اورولوژی، درمان کجی آلت تناسلی با توجه به علت و شدت آن، می‌تواند از طریق روش‌های غیر جراحی مانند تزریق دارو و شاک ویو تراپی یا از طریق جراحی انجام شود.

انتخاب روش درمانی مناسب و انجام آن توسط پزشک متخصص و باتجربه، نقش حیاتی در موفقیت درمان و کاهش عوارض احتمالی دارد.

این مقاله با هدف آموزش جامع و ارائه اطلاعات پزشکی دقیق، به شما کمک می‌کند تا با علت‌ها، علائم، روش‌های تشخیص و درمان کجی آلت تناسلی آشنا شوید و تصمیم به مراجعه به پزشک متخصص اورولوژی را آگاهانه بگیرید.

بیماری کجی آلت تناسلی چیست و شیوع آن

کجی آلت تناسلی وضعیتی است که در آن آلت تناسلی فرد به صورت غیرطبیعی انحراف دارد. این مشکل می‌تواند مادرزادی یا اکتسابی باشد:

  • کجی مادرزادی: این نوع کجی از بدو تولد وجود دارد و معمولاً بعد از بلوغ و در هنگام نعوظ فرد مشخص می‌شود. علائم آن اغلب با رشد و تکامل جنسی آشکار می‌شوند.

  • کجی اکتسابی (بیماری پیرونی): در این حالت، کجی آلت ناشی از تشکیل بافت اسکار (پلاک پیرونی) در قسمت بیرونی آلت است. این بافت سفت باعث می‌شود که آلت در هنگام نعوظ خم شود یا دردناک شود.

علائم و نشانه‌های کجی اکتسابی:

  • درد هنگام نعوظ یا رابطه جنسی

  • ایجاد توده یا پلاک در آلت تناسلی

  • کوتاه یا باریک شدن آلت تناسلی

  • انحراف واضح آلت هنگام نعوظ

شیوع بیماری:

  • کجی مادرزادی در میان آقایان جوان کمتر دیده می‌شود

  • بیماری پیرونی معمولاً در آقایان بالای ۵۰ سال شایع‌تر است

شناخت دقیق نوع کجی و شدت آن برای انتخاب روش درمان اهمیت زیادی دارد، زیرا برخی موارد با روش‌های غیرجراحی قابل اصلاح هستند و برخی نیاز به جراحی دارند.

درمان کجی آلت تناسلی

چه کسانی بیشتر در معرض کجی آلت تناسلی قرار دارند؟

برخی عوامل می‌توانند احتمال بروز کجی آلت تناسلی را در آقایان افزایش دهند. مهم‌ترین عوامل شامل موارد زیر هستند:

  1. آسیب‌ها و ضربه‌ها: شرکت در فعالیت‌های جنسی یا غیرجنسی که می‌توانند باعث آسیب دیدگی یا شکستگی آلت شوند.

  2. رابطه جنسی با پوزیشن‌های غیرمعمول: قرار گرفتن آلت در موقعیت‌های غیرمتعارف ممکن است باعث صدمه دیدن بافت آلت شود.

  3. ژنتیک و سابقه خانوادگی: افرادی که سابقه بیماری پیرونی یا کجی مادرزادی دارند، احتمال ابتلا در آن‌ها بالاتر است.

  4. اختلال نعوظ: افرادی که مشکلات نعوظ دارند، ممکن است در طول زمان به کجی آلت دچار شوند.

  5. دیابت: افزایش احتمال آسیب به بافت‌ها و کاهش توانایی ترمیم طبیعی.

  6. سابقه درمان پروستات یا سرطان پروستات: جراحی یا درمان‌های مرتبط با پروستات می‌تواند بافت آلت را تحت تأثیر قرار دهد.

  7. ختنه غیر اصولی در کودکی: آسیب به بافت آلت در حین ختنه می‌تواند عامل کجی شود.

  8. اختلالات بافت همبند یا خود ایمنی: بیماری‌های زمینه‌ای که بافت‌ها را تضعیف می‌کنند، خطر کجی را افزایش می‌دهند.

نکته مهم: شناسایی عامل زمینه‌ای کجی آلت، به پزشک کمک می‌کند تا بهترین روش درمان را انتخاب کند و از بروز عوارض احتمالی جلوگیری شود.

علائم کجی آلت تناسلی در آقایان

کجی آلت تناسلی می‌تواند با علائم و نشانه‌هایی همراه باشد که بسته به علت و شدت مشکل متفاوت است. مهم‌ترین علائم شامل موارد زیر هستند:

  1. تشکیل توده‌های سخت (پلاک) در اطراف آلت: در بیماری پیرونی، پلاک‌ها باعث ایجاد نقاط سخت می‌شوند که با لمس قابل احساس هستند.

  2. درد شدید هنگام رابطه جنسی: کجی آلت معمولاً با درد حین نزدیکی همراه است و ممکن است کیفیت رابطه را کاهش دهد.

  3. درد هنگام نعوظ: انحراف آلت در هنگام نعوظ می‌تواند باعث کشیدگی بافت و درد شدید شود.

  4. انحراف آلت: آلت ممکن است به سمت بالا، پایین یا پهلو خم شود و این انحراف گاهی مانع رابطه جنسی مناسب می‌شود.

  5. کوتاه شدن و باریک شدن آلت: در برخی افراد، بافت اسکار باعث کاهش طول و قطر آلت در قسمت آسیب‌دیده می‌شود.

نکته: حتی اگر کجی خفیف باشد، علائم ممکن است باعث نگرانی و کاهش اعتماد به نفس شود. بنابراین تشخیص زودهنگام و بررسی توسط پزشک متخصص اهمیت زیادی دارد.

درمان کجی آلت تناسلی

روش‌های تشخیص کجی آلت تناسلی در آقایان

تشخیص دقیق کجی آلت تناسلی برای انتخاب روش درمان مناسب اهمیت بالایی دارد. پزشک متخصص اورولوژی معمولاً از روش‌های زیر برای تشخیص استفاده می‌کند:

  1. معاینه فیزیکی:
    پزشک با بررسی مستقیم آلت تناسلی در حالت عادی و نعوظ، وجود انحراف و محل پلاک‌ها را تشخیص می‌دهد. این معاینه اولین و مهم‌ترین قدم برای تشخیص است.

  2. سونوگرافی آلت تناسلی:
    در برخی موارد، برای بررسی دقیق‌تر بافت و محل تشکیل پلاک، پزشک از سونوگرافی استفاده می‌کند. این روش امکان مشاهده دقیق‌تر بافت و شدت انحراف را فراهم می‌کند.

  3. ارزیابی عملکرد نعوظ:
    پزشک ممکن است نحوه نعوظ و انحراف آلت را در حین تحریک بررسی کند تا میزان تأثیر کجی بر رابطه جنسی و توانایی جنسی فرد را ارزیابی کند.

  4. ارزیابی شدت درد و محدودیت‌های عملکردی:
    سوالاتی در مورد درد هنگام نعوظ و رابطه جنسی، کوتاهی و باریکی آلت و اثرات روانی این مشکل پرسیده می‌شود تا تصمیم‌گیری درمانی دقیق‌تر باشد.

نکته: تشخیص زودهنگام و کامل می‌تواند به پیشگیری از پیشرفت کجی و کاهش مشکلات جنسی و روانی کمک کند.

درمان کجی آلت تناسلی در آقایان

بعد از تشخیص دقیق علت و شدت کجی آلت تناسلی، پزشک متخصص اورولوژی روش درمانی مناسب را انتخاب می‌کند. درمان‌ها معمولاً به سه دسته تقسیم می‌شوند:

۱. درمان غیرجراحی

  • تزریق دارو:
    پزشک ممکن است با تزریق داروهای خاص به بافت آلت، انحراف و سفتی پلاک‌ها را کاهش دهد. این روش به ویژه در مراحل اولیه بیماری یا کجی خفیف موثر است.

  • شاک ویو تراپی (ESTW):
    از امواج شوکی خارج بدنی برای کاهش بافت اسکار و بهبود جریان خون استفاده می‌شود. این روش غیرتهاجمی، کم‌درد و موثر است و در سال‌های اخیر نتایج خوبی در کاهش کجی آلت داشته است.

۲. درمان جراحی

در صورتی که کجی شدید باشد یا بافت اسکار مانع نعوظ کامل شود، پزشک جراحی را پیشنهاد می‌کند.

  • هدف جراحی: صاف کردن آلت و بازگرداندن عملکرد طبیعی نعوظ و رابطه جنسی.

  • روش: برش‌های دقیق و برداشتن یا اصلاح پلاک‌ها با کمترین آسیب به بافت سالم آلت.

۳. مراقبت و پیگیری پس از درمان

  • پیگیری پزشک برای ارزیابی روند بهبود و جلوگیری از عود کجی.

  • رعایت توصیه‌های پزشک در مورد فعالیت‌های جنسی و تمرینات مخصوص برای حفظ شکل آلت و توانایی جنسی.

نکته: انتخاب پزشک متخصص و باتجربه اهمیت زیادی دارد تا درمان با کمترین عوارض و بیشترین موفقیت انجام شود.

درمان کجی آلت تناسلی

مراجعه به پزشک و معرفی دکتر

با توجه به حساسیت و پیچیدگی درمان کجی آلت تناسلی، مراجعه به پزشک متخصص اورولوژی با تجربه و مهارت بالا ضروری است. تجربه پزشک نقش بسیار مهمی در موفقیت درمان و کاهش عوارض دارد.

دکتر سید حمیدرضا آرزه گر، جراح و متخصص کلیه و مجاری ادراری و اورولوژی، با بیش از ۱۱ سال تجربه در درمان بیماری‌های آلت تناسلی آقایان، از پزشکان مطرح در این زمینه هستند.

  • خدمات دکتر آرزه گر شامل:

    • تشخیص دقیق کجی آلت تناسلی و تعیین علت آن (مادرزادی یا پیرونی)

    • انتخاب روش درمان مناسب: غیرجراحی، شاک ویو تراپی یا جراحی

    • استفاده از تکنیک‌های نوین و کم‌تهاجمی برای درمان با حداقل درد و عوارض

    • پیگیری روند درمان و ارائه توصیه‌های مراقبتی پس از درمان

  • مزیت مراجعه به دکتر آرزه گر:

    • درمان ایمن و دقیق کجی آلت تناسلی

    • کاهش ریسک عوارض و بهبود سریع‌تر عملکرد جنسی

    • مشاوره تخصصی و شخصی‌سازی درمان بر اساس وضعیت هر بیمار

 

FAQ (سوالات متداول درباره درمان کجی آلت تناسلی)

۱. آیا کجی آلت تناسلی همیشه نیاز به جراحی دارد؟
خیر. درمان کجی آلت تناسلی بسته به شدت انحراف و علت آن متفاوت است. اگر علت مادرزادی یا خفیف باشد، روش‌های غیرجراحی مثل تزریق دارو یا شاک ویو تراپی ممکن است موثر باشند. جراحی معمولاً زمانی توصیه می‌شود که پلاک پیرونی یا اسکار باعث درد یا اختلال در نعوظ شده باشد.

۲. درمان کجی آلت تناسلی با شاک ویو تراپی چگونه عمل می‌کند؟
شاک ویو تراپی (ESTW) از امواج شوکی خارج بدنی برای تحریک جریان خون و کاهش اسکار استفاده می‌کند. این روش غیرتهاجمی است و در جلسات کوتاه قابل انجام است، بدون نیاز به بیهوشی یا دوره نقاهت طولانی.

۳. آیا درمان کجی آلت تناسلی دردناک است؟
روش‌های غیرجراحی معمولاً بدون درد هستند یا با ناراحتی جزئی همراهند. در روش جراحی، پزشک از بیهوشی یا بی‌حسی موضعی استفاده می‌کند و تجربه نشان داده که درد بعد از درمان با مراقبت‌های مناسب کنترل می‌شود.

۴. چه مدت طول می‌کشد تا بعد از درمان کجی آلت تناسلی، نتیجه مشاهده شود؟
بسته به روش درمانی، نتایج متفاوت هستند:

  • تزریق دارو و شاک ویو تراپی: چند هفته تا چند ماه

  • جراحی: پس از بهبودی کامل از دوره نقاهت (معمولاً ۴ تا ۶ هفته)

۵. آیا بعد از درمان امکان عود کجی آلت تناسلی وجود دارد؟
در صورت رعایت توصیه‌های پزشک و پیگیری مناسب، احتمال عود بسیار کم است. در روش‌های غیرجراحی، مراقبت‌های طولانی‌مدت و کنترل منظم توسط پزشک توصیه می‌شود.

5/5 - (1 امتیاز)
دکتر سید حمیدرضا آرزه گر

دکتر سید حمیدرضا آرزه گر

اورولوژیست
جراح و متخصص کلیه و مجاری ادراری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *