پروتز آلت تناسلی ساده بهتر است یا پمپی؟ تفاوت‌ها، مزایا و نحوه انتخاب
اختلال نعوظ یکی از مشکلاتی است که می‌تواند کیفیت زندگی و روابط زناشویی را تحت تأثیر قرار دهد. خوشبختانه امروزه روش‌های درمانی مختلفی برای این مشکل وجود دارد؛ از داروهای خوراکی و تزریقی گرفته تا دستگاه وکیوم و در نهایت جراحی پروتز آلت تناسلی. با این حال، همه بیماران به درمان‌های غیرجراحی پاسخ نمی‌دهند. در چنین شرایطی، پروتز آلت تناسلی می‌تواند راهکاری مؤثر و دائمی برای بازگرداندن توانایی نعوظ باشد.
یکی از رایج‌ترین پرسش‌های بیماران این است که پروتز آلت تناسلی ساده بهتر است یا پمپی؟ پاسخ این سؤال برای همه افراد یکسان نیست؛ زیرا هر یک از این پروتزها ویژگی‌ها، مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارند و انتخاب بهترین گزینه به شرایط بیمار، سبک زندگی، بودجه و نظر متخصص اورولوژی بستگی دارد. در ادامه با تفاوت‌های این دو نوع پروتز بیشتر آشنا می‌شویم.
پروتز آلت تناسلی برای چه افرادی مناسب است؟
پروتز آلت تناسلی معمولاً آخرین مرحله درمان اختلال نعوظ محسوب می‌شود و زمانی پیشنهاد می‌شود که سایر روش‌های درمانی نتوانسته باشند نتیجه مطلوبی ایجاد کنند.
به طور معمول، افرادی که به دلیل دیابت، آسیب‌های نخاعی، جراحی‌های لگنی، بیماری‌های عروقی یا برخی اختلالات عصبی دچار ناتوانی جنسی مقاوم به درمان شده‌اند، ممکن است کاندید مناسبی برای کاشت پروتز باشند.
البته تصمیم نهایی تنها پس از معاینه، بررسی علت اختلال نعوظ و ارزیابی سلامت عمومی بیمار توسط متخصص اورولوژی گرفته می‌شود.
پروتز آلت تناسلی چند نوع دارد؟
به طور کلی دو نوع اصلی پروتز آلت تناسلی بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد:
پروتز ساده یا ملیبل (Malleable)
پروتز ملیبل از دو میله انعطاف‌پذیر تشکیل شده است که داخل آلت قرار می‌گیرند. این میله‌ها قابلیت خم شدن دارند و بیمار می‌تواند در مواقع نیاز آلت را برای برقراری رابطه در وضعیت مناسب قرار دهد و پس از پایان رابطه دوباره آن را به سمت پایین خم کند.
ساختار این نوع پروتز نسبتاً ساده است و هیچ پمپ یا مخزن مایعی در بدن قرار نمی‌گیرد. به همین دلیل، احتمال خرابی مکانیکی آن بسیار پایین است و استفاده از آن نیز ساده‌تر خواهد بود.
این ویژگی باعث شده است که بسیاری از بیماران، به‌ویژه سالمندان یا افرادی که مهارت حرکتی محدودی دارند، استفاده از پروتز ملیبل را راحت‌تر بدانند.
پروتز سه‌تکه یا پمپی (Inflatable Three-piece)
پروتز پمپی که به آن پروتز سه‌تکه نیز گفته می‌شود، از سه بخش تشکیل شده است:
- سیلندرهای داخل آلت
- پمپ داخل کیسه بیضه
- مخزن مایع که در قسمت پایین شکم قرار می‌گیرد.
در زمان نیاز، بیمار با فشار دادن پمپ، مایع را از مخزن به داخل سیلندرها منتقل می‌کند و نعوظ ایجاد می‌شود. پس از پایان رابطه نیز با آزاد کردن سیستم، مایع دوباره به مخزن بازمی‌گردد و آلت به حالت استراحت برمی‌گردد.
هر دو مدل با هدف ایجاد نعوظ مناسب برای برقراری رابطه جنسی طراحی شده‌اند، اما نحوه عملکرد، ظاهر و هزینه آن‌ها با یکدیگر تفاوت دارد.
تفاوت پروتز ساده و پمپی چیست؟
مهم‌ترین تفاوت این دو مدل، مربوط به وضعیت آلت در زمان غیرنعوظ است. در حالت نعوظ، هر دو نوع پروتز عملکرد بسیار مناسبی دارند و معمولاً از نظر ایجاد سفتی لازم برای رابطه جنسی تفاوت قابل توجهی میان آن‌ها وجود ندارد.
اما زمانی که نعوظ وجود ندارد، تفاوت‌ها بیشتر مشخص می‌شود. در پروتز سه‌تکه، آلت تقریباً به حالت طبیعی و شل بازمی‌گردد و ظاهر طبیعی‌تری دارد. در مقابل، در پروتز ملیبل، آلت همواره تا حدی سفت باقی می‌ماند و تنها با خم کردن آن می‌توان وضعیت مناسبی ایجاد کرد.
همین موضوع باعث می‌شود برخی بیماران از نظر راحتی در پوشیدن لباس یا ظاهر آلت، پروتز پمپی را ترجیح دهند. در جدول زیر می‌توانید به طور خلاصه تفاوت‌های پروتز ساده و پمپی را ملاحظه کنید:
| پروتز ملیبل (ساده) | پروتز پمپی (سه‌تکه) | ویژگی |
| مناسب | مناسب | ظاهر در حالت نعوظ |
| نسبتاً سفت و قابل خم شدن | بسیار نزدیک به حالت طبیعی | ظاهر در حالت غیرنعوظ |
| خم و راست کردن آلت | استفاده از پمپ | نحوه استفاده |
| ساده | پیچیده‌تر | پیچیدگی سیستم |
| کمتر | بیشتر از مدل ساده | احتمال خرابی مکانیکی |
| اقتصادی‌تر | بالاتر | هزینه |
| بیشتر | نیازمند کار با پمپ | راحتی استفاده برای برخی سالمندان |
آیا پروتز پمپی همیشه انتخاب بهتری است؟
خیر. یکی از اشتباهات رایج این است که تصور شود چون پروتز پمپی فناوری پیشرفته‌تری دارد، پس برای همه بیماران بهترین انتخاب است. در حالی که در عمل، شرایط هر بیمار متفاوت است.
اگر هزینه درمان برای بیمار اهمیت زیادی داشته باشد یا فرد با خم و راست کردن آلت مشکلی نداشته باشد، پروتز ملیبل می‌تواند انتخاب بسیار مناسبی باشد. این مدل علاوه بر قیمت پایین‌تر، ساختار ساده‌تری دارد و احتمال بروز مشکلات مکانیکی در آن کمتر است.
در مقابل، افرادی که طبیعی بودن ظاهر آلت در زمان غیرنعوظ برایشان اهمیت بیشتری دارد، ممکن است از پروتز پمپی رضایت بیشتری داشته باشند.
آیا وجود پمپ در پروتز سه‌تکه قابل لمس است؟
یکی از سؤالات متداول بیماران درباره پروتز سه‌تکه، مربوط به پمپ و مخزن آن است. در این نوع پروتز، پمپ داخل کیسه بیضه قرار می‌گیرد و مخزن نیز در داخل بدن تعبیه می‌شود. اگرچه این قطعات به گونه‌ای طراحی شده‌اند که تا حد امکان طبیعی باشند، اما در برخی افراد ممکن است هنگام لمس توسط شریک جنسی قابل احساس باشند. البته این موضوع در همه بیماران یکسان نیست و به شرایط بدنی، تکنیک جراحی و نوع پروتز نیز بستگی دارد.
انتخاب نوع پروتز باید بر چه اساسی انجام شود؟
انتخاب بهترین پروتز تنها بر اساس قیمت یا ظاهر آن انجام نمی‌شود. متخصص اورولوژی معمولاً عوامل مختلفی را بررسی می‌کند، از جمله:
- علت اختلال نعوظ
- سن بیمار
- وضعیت جسمانی
- بیماری‌های زمینه‌ای
- مهارت حرکتی بیمار
- انتظارات فرد از نتیجه درمان
- بودجه درمان
به همین دلیل، ممکن است بهترین انتخاب برای یک بیمار، پروتز ساده باشد و برای بیمار دیگر، پروتز پمپی گزینه مناسب‌تری محسوب شود.
برای انتخاب مناسب‌ترین پروتز آلت تناسلی به چه پزشکی مراجعه کنیم؟
اگر به دلیل اختلال نعوظ مقاوم به درمان، درباره کاشت پروتز آلت تناسلی سؤال دارید یا می‌خواهید بدانید پروتز ساده برای شما مناسب‌تر است یا پروتز پمپی، بهتر است ابتدا توسط یک متخصص اورولوژی معاینه شوید.
دکتر سیدحمیدرضا آرزه‌گر، متخصص جراحی کلیه، مجاری ادراری و تناسلی (اورولوژی)، پس از بررسی دقیق شرایط هر بیمار، مناسب‌ترین روش درمان و نوع پروتز را بر اساس وضعیت جسمانی، سبک زندگی و انتظارات بیمار پیشنهاد می‌کنند. هدف از این ارزیابی، انتخاب درمانی ایمن، مؤثر و متناسب با نیاز هر فرد است.
همچنین اگر مایل هستید با روند درمان، نکات آموزشی و نمونه‌های بیشتری از خدمات درمانی آشنا شوید، می‌توانید صفحه اینستاگرام دکتر آرزه‌گر را مشاهده کنید. انتشار ویدئوهای آموزشی و نمونه‌کارها در این صفحه می‌تواند دید واقع‌بینانه‌تری نسبت به روش‌های درمانی و نتایج قابل انتظار در اختیار شما قرار دهد.
